Monday, June 14, 2010

fifth symphony (the finale...)

Το club «η φωλιά της samba» ήταν γνωστό
όχι μόνο σε όλη τη χώρα, αλλά και σε
ολόκληρη την ήπειρο…

Ηταν ένας χώρος τόσο παράξενος, αλλά και
τόσο εκπληκτικά εντυπωσιακός.

Όλα μπορούσαν να συμβούν εκεί…

Κι αυτός, ο επαίτης του ονείρου, ο σκοτεινός
κλέφτης των ψυχών, ήταν εκεί, για να ζητιανέψει
λίγη από τη μαγεία της σάρκας, μια ακτίδα από
το φως των αιώνων, να νιώσει στις φλέβες του
τη θέρμη του αίματος που ρέει μακριά από το
νέφος της ζωής…

Η αίθουσα των θαυμάτων ήταν κατάμεστη από
θαμώνες που είχαν μαζευτεί από τα τέσσερα
σημεία του Ορίζοντα, για να λαμπρύνουν την
αφόρητη μοναξιά τους με το φημισμένο
τραγούδι της αυταπάτης…



«Ξαναθυμάμαι τη λαγνεία που το σκοτεινό
έρεβος έφερε στο σώμα μου. Πάλι εδώ, πριν
αμέτρητα χρόνια, όταν το ρήμα υπάρχω με
εξουσίαζε και ο πόθος για την υπέροχη
θνητότητα κυριαρχούσε παντού στο χώρο
αυτό»…

Τα φώτα χαμήλωσαν, οι πελάτες με το επίσημο
ένδυμα της θλίψης σιώπησαν, τα γκαρσόνια
σταμάτησαν για λίγο να σερβίρουν το νέκταρ
της «άλλης γης»…

Η μουσική πλημμύρισε την αίθουσα…



Αυτός νόμιζε ότι βάδιζε σε έναν απρόσιτο
δρόμο, ενώ τα νυχτερινά άστρα χάνονταν
σιγά σιγά από τον φανταστικό ουρανό…

Πιο πέρα, είδε τη θάλασσα να φεύγει μακριά
και να αφήνει τη χρυσή άμμο κάτω από τα
πόδια του…

Δίπλα του η ανάσα των πνευμάτων, με ρυθμό
βασανιστικό…

Απέναντι η ορχήστρα να παίζει το απατηλό
παιχνίδι της, ανάμεσα σε παρόν και παρελθόν…
Νόμιζε ότι κινιόταν σε μια ανεμοθύελλα του
νου…

Είχε φύγει από τον κόσμο αυτό…
Τον είχε συνεπάρει η μέθη μιας κυρίαρχης
παρουσίας που δεν μπορούσε να προσδιορίσει…

Αλλά πώς? Πώς θα βρισκόταν στην άλλη όχθη?



Και τότε την είδε…
Φάνηκε από την άλλη πλευρά της αίθουσας,
κατέβηκε το λόφο αργά κι εμφανίστηκε ανάμεσα
από το πούσι των σκιών των ζωντανών νεκρών…

Ηταν όπως τη φανταζόταν… η νεράιδα του…

She was dressed in white...
She was smiling between hope and destruction...

She was walking through the dead souls with
her bright wings...
She was serious, without an expression in her
face...

And suddenly she saw him...
He was waiting for her...

The diversification was the only movement
that seemed suitable...

Προχώρησε προς το μέρος του κι άπλωσε
το χέρι της…

The fairy looked so beautiful...



υγ ευχαριστώ…
Ευχαριστώ για τη συντροφιά σας…
Τώρα μπορείτε να γράψετε ό,τι σχόλιο
θέλετε…

Και θα ήθελα ο κάθε ένας από σας να επιλέξει
μία από τις λέξεις που πρότεινε και να κάνει
μια μικρή πρόταση… για να την έχω εδώ…



10 comments:

Ρούλα said...

Ναταλία,υπέροχες οι διαδραστικές "συμφωνίες" σου και οι μουσικές επιλογές σου!ένα μεγάλο ευχαριστώ!

...αἱ δ᾽ ἀγέροντο
ψυχαὶ ὑπ'ὲξ Ἐρέβoυς νεκύων κατατεθνηώτων.
νύμφαι τ᾽ ἠίθεοί τε πολύτλητοί τε γέροντες
παρθενικαί τ᾽ ἀταλαὶ νεοπενθέα θυμὸν ἔχουσαι...
(ΟΜΗΡΟΣ: Οδύσσεια,ραψωδία λ, στίχοι 36-39)

panathinaeos said...

"Επεσε το πούσι αποβραδίς
-- το καραβοφάναρο χαμένο --
κ' έφτασες χωρίς να σε προσμένω
μές στην τιμονιέρα να με δείς."

Η απροσμενη επισκεψη
Μεσα στο πουσι
Αμηχανια...
Κατασιγασμενος ποθος...
Επιθυμια νοτισμενη με το θαλασσινο νερο...


"Φύγε! Εσέ σου πρέπει στέρεα γη.
Ηρθες να με δεις κι όμως δε μ' είδες
έχω απ' τα μεσάνυχτα πνιγεί
χίλια μίλια πέρ' απ' τις Εβρίδες."

Ονειρο ηταν
Μια σκια μεσα στο πουσι
Ηρθε κι ομως δεν ηρθε
Το κενο γεμισε και αδειασε παλι
Τελειωσε το ονειρο και αρχισε ο πνιγμος
Και το βουβο ατελειωτο ατενισμα του οριζοντα που δεν βλεπω

ΥΓ Ναταλια σε ευχαριστω για την υπεροχη διαδρομη αναμεσα στις λεξεις με τις λεξεις για τις λεξεις.

negentropist said...

Ωραία ταξιδέψαμε όλοι μαζί Ναταλία. Υπέροχα τα κείμενά σου!

Gilbert Becaud - Nathalie

Σε χαιρετώ με ένα όμορφο ... saxy ποίημα του Mike Williams:

It's a saxophone evening
and there's a blues singer
singing for whisky
and cigarettes
rain dances on cold tombs
and back in the woods
owls sit like judges
lovers in a doorway
hands frantic beneath coats
and the man playing sax
has a hat on the ground
with coins
he's feeling lucky
it's just another night in so many


Kαλό σου βράδυ !

:)

Radio Marconi said...

"Πέρασες και είχες στα μαλλιά
ρόδα και φως και είχες στο χέρι
κρίνα λευκά και στάχια απ΄τον αγρό'
και σε είδα και είπα κι έφτασε
το καλοκαίρι"
(Χατζόπουλος)

Πάμε για άλλα τώρα ;)
Καλό καλοκαίρι έχω πει? :))

Natalia said...

Ρούλα

... φοβερή ραψωδία, γνωστή και ως Νέκυια...

"Αρχισαν τότε να μαζεύονται από το Ερεβος οι ψυχές των νεκρών, νύμφες και νεαροί..."

ταιριάζει με τα της 5ης συμφωνίας μου, αν έγινε καταληπτή.

κι εγώ σ' ευχαριστώ που είσαι μια εξαιρετικά όμορφη παρέα

φιλιά

Natalia said...

παναθήναιε

πολύ ωραίο, αλλά γιατί ετσι?

εγω προτιμώ να φτάσω στο στόχο, ακόμη και με λίγα... μαγικά!

"Μεσάνυχτα και ταξιδεύεις δίχως πλευρικά!
Σκιάζεσαι μήπως στο γιαλό τα φώτα σε προδίνουν,
μα πρύμα πλώρα μόνη εσύ πατάς στοχαστικά,
κρατώντας στα χεράκια σου τον λύχνο του Αλαδίνου. :)

ευχαριστώ κι εγώ που δίνεις τοσο συναίσθημα στις λέξεις...

Natalia said...

negentropist

κι εγώ χαίρομαι που ήρθες εδώ, έστω και τυχαία...

Για το Nathalie σ' ευχαριστώ
tres jolie χαχαχα

το ποίημα εξαίρετο και ατμοσφαιρικό...

θέλω να σου στείλω κι εγώ ένα τραγούδι... να σκεφτώ, να σκεφτώ :)

Natalia said...

marc

κρίνα και άγρια στάχυα... η αγαπημένη μου άγρια ομορφιά...

α! ρε marc... διάβασες και ποίηση, θα το γιορτάσω χαχαχα

πάμε γι' άλλα? ουάου... πρότεινε...

όχι δεν είπαμε καλό καλοκαίρι κι εφτασε κιόλας δεκαπέντε

roadartist said...

Πολύ όμορφα όλα τα κείμενα σου, προσπάθησα να συμμετάσχω, αν και βουρλίζομαιιιιιιι :)

πρώτη επιλογή..

"Λέξη"

Ένα απόσπασμα από το "Με λένε λέξη" της Μαρίας Μήτσορα...

"Η διαδρομή μας είναι ανεπανάληπτη, ποτέ δεν θα γυρίσουμε πίσω, χείμαρροι του χρόνου μας κόβουν τον δρόμο, πάτοι πηγαδιών τινάζονται στον αέρα και στροβιλίζονται καταπάνω μας, έτοιμοι να μας καταπιούν. Οι παλιές γέφυρες έχουν τόσο φθαρεί απ τα βήματα άλλων ταξιδιωτών, που κρέμονται, απελπιστικά φαγωμένες και λεπτές, πάνω από την άβυσσο. Μόνο σε μια ουράνια αντανάκλαση θα ξαναδούμε αυτά που ξεχάσαμε για να ενηλικιωθούμε.."

Θα έγραφα και άλλα, μα δε προλαβαίνω.. ΦΙΛΙΑ!

Natalia said...

τώρα το ειδα...

συμμετειχες και με το παραπάνω...

απίστευτη αξία έχουν οι λέξεις... που ξεπερνάει και τα ίδια τα αντικείμενα

καλό βράδυ