Wednesday, November 18, 2009

απόψε… αυτοσχεδιάζουμε

Απόψε θέλω να ταξιδέψω…




Να κλείσω τα μάτια μου και να βυθιστώ σ’ ένα
όνειρο, που θα απογειώσει τις σκέψεις μου

Να ανασάνω μια σταλιά από τον αέρα της
απέραντης νοημοσύνης

Να ξεπεράσω το χρόνο και να σχεδιάσω στο άπειρο
τις επιθυμίες μου, τα ανεκπλήρωτα μυστικά μου,
τις χλωμές αναμνήσεις του πουθενά μου…





Φουντάραμε καραμοσάλι στο ποτάμι.
Είχε ο πιλότος μας το κούτελο βαμμένο
"κι αν λείψεις χίλια χρόνια θα σε περιμένω"
ωστόσο οι κάβοι σου σκληρύναν την παλάμη

Προσπαθώ να ανακαλύψω τις χαμένες ονειροπαγίδες,
για να φυλακίσω εφιάλτες, να ελευθερώσω όνειρα,
να νιώσω το κρυστάλλινο νερό στο σώμα μου…

Αδιαφορώντας για τις κραυγές που ψάχνουν διέξοδο,
τρέχω ανυπόμονα και νευρικά, ελπίζοντας να προλάβω…




Τη νύχτα σου 'πα στο καμπούνι μια ιστορία,
την ίδια που όλοι οι ναυτικοί λένε στη ράδα,
τα μάτια σου τα κυβερνούσε σοροκάδα
κι όλο μουρμούριζες βραχνά: "Φάλτσο η πορεία..."

Θα χαθώ…
ανάμεσα σε θεόρατα κύματα, επικίνδυνα σκυλόψαρα,
τεράστια καράβια, ξερά βράχια

Η παρέλαση των στιγμών σε λίγο ξεκινάει…
Χρόνια, ημέρες, ώρες, δευτερόλεπτα
μπαίνουν στη σειρά…



Σαλπάρουμε! Μας περιμένουν στο Μπραζίλι.
Το πρόσωπό σου θα το μούσκεψε το αγιάζι.
Ζεστόν αγέρα κατεβάζει το μπουγάζι
μα ούτε φουστάνι στη στεριά κι ούτε μαντήλι

Σαλπάρουμε!
Τα χρώματα εναλλάσσονται, ακροβατώντας σε
νοητό σχοινί

Τι να πρωτοδιαλέξω!
Μπλε, μαύρο, κίτρινο, κόκκινο, μωβ, γαλάζιο…

Ο χειμώνας πλησιάζει…





υγ τα μπλε του μεγάλου Νικόλα…
Τα γκρι, ανεμοσκορπίσματα της Ναταλίας…

11 comments:

δεσποιναριον said...

Φευγατη Ναταλια. Ειναι παντως μεταδοτικη αυτη η διαθεση οταν την εκφραζεις ετσι.

Psychomechanic said...

Τα μπλε του μας στοιχειώνουν από παλιά, αλλά τα γκρι σου...μας οδηγούν πιο έξω...

Pan said...

Καλησπέρα

'Να ανασάνω μια σταλιά από τον αέρα της απέραντης νοημοσύνης'.

Αυτό ακριβώς ψάχνω.


Δυστυχώς, επιδιώκωντάς το παραμερίζεις το συναίσθημα.

Σε σημείο που αρχίζεις να γίνεσαι κυνικός.

Επικίνδυνο, έτσι;

Natalia said...

δεσποινακι

παρ' ότι ήμουν φευγάτη, με συνέλαβες

έλα, έχει κι απόψε ταξίδι με άγνωστο προορισμό :)


psychomechanic

Cambay's water... σκέτο στοιχειό
πέρα από χρώματα

ωστε μιλησαν λίγο και τα γκρι? :)

Natalia said...

pan

τι να το κάνεις το συναίσθημα?

μπορείς να λειτουργείς εγκεφαλικά χωρίς να είσαι κυνικός...

καθόλου επικίνδυνο... peace of cake

Blue Wind said...

Peace of cake? or piece of cake? :)

I think cakes are peaceful no matter what.

Natalia said...

strawberry cheese cake can be an absolute warrior :)

ena lathaki kaname san paidia ki emeis...

"make piece not peace" χαχαχα

Radio Marconi said...

Έπρεπε να αυτοσχεδιάσουμε στις 19?
Σαλπάρατε χωρίς εμένα? πφφφ!

Natalia said...

τι να κάνουμε? σαλπάραμε..
πόσο να περιμεναμε για τα μάτια σου μόνο? :)

panathinaeos said...

"μα ουτε φουστανι στη στερια κι ουτε μαντηλι"
εδω συμπυκνωνεται η τραγικοτητα της μονηρους πορειας, με η χωρις συναισθημα, με η χωρις νοημοσυνη
"για ενα πουκαμισο αδειανο"

Natalia said...

αμφισβητώ λίγο την έννοια της τραγικότητας στη μονήρη πορεία...
λίγο... πολύ λίγο

πού χάθηκες εσύ?