Sunday, August 02, 2009

κι όμως… είμ’ ακόμα εδώ…



Τίναξε το κεφάλι της με δύναμη έξω απ’ το νερό
Πήρε δυο-τρεις ανάσες κι ένιωσε τη ζωή να
ξαναπλησιάζει...

Πρώτη φορά της είχε συμβεί κάτι τέτοιο
Βούτηξε στα γαλαζοπράσινα νερά του Χαλκού για λίγα
δευτερόλεπτα κι έμεινε εκεί, να φλερτάρει με το βυθό,
να βλέπει τα μικρά ψάρια να κινούνται με τόσο ρυθμό,
να αγγίζει κάποιες στιγμές με τα δάχτυλα της τη χρυσή
άμμο…

Το ζητούσε από καιρό αυτό.
Ηταν ό τρόπος να ξεφύγει από την καθημερινότητα,
να γνωρίσει έναν άλλο κόσμο, να κάνει πράγματα
που φοβόταν. Και τον κόσμο της θάλασσας τον φοβόταν
πάντα. Ταυτόχρονα τον λάτρευε.
Κι ήταν τώρα εκεί και ήταν απόλυτα ευτυχισμένη.

Ο ήλιος έβρισκε μυστικές διόδους μέσα στο νερό
και αγκάλιαζε το κορμί της, που ήταν τυλιγμένο στο
παγωμένο, κρυστάλλινο, μαγεμένο νερό.

Οι ποσειδωνίες, πυκνές και καταπράσινες
την καλωσόριζαν και της πρόσφεραν τη φιλοξενία τους
Κι αυτή κολυμπούσε, κουνώντας χέρια και πόδια με
ταχύτητα, για να προλάβει να δει όσο περισσότερα γινόταν…

Και ξαφνικά σκέφτηκε ότι δεν μπορούσε να κρατήσει
την αναπνοή της περισσότερο…

Πανικοβλήθηκε…
Και απεγνωσμένα προσπάθησε να βγει από το νερό
Αλλά ήταν βαθιά, απίστευτα βαθιά
Προσπαθούσε, πλησίαζε στην επιφάνεια…




Τη στιγμή που τίναζε το κεφάλι της έξω από το νερό,
άνοιξε τα μάτια της
Η ανάσα της ήταν βαριά και το μέτωπο της ιδρωμένο…

Οι τέσσερεις τοίχοι του δωματίου έδιωξαν το όνειρο
ή τον εφιάλτη?

Σηκώθηκε και πλησίασε το πιάνο…
Η λεπτή σιλουέτα της, γινόταν ακόμα πιο διάφανη
μέσα στο μαύρο φόρεμα…
Κάθισε στο σκαμπό κι άρχισε να παίζει τις πρώτες νότες
από το «λιωμένο παγωτό»…



υγ … σύντομα όμως θα φύγω για τα Κύθηρα

6 comments:

Λακης Φουρουκλας - Lakis Fourouklas said...

Πολύ ωραίο κείμενο, γεμάτο δυνατές εικόνες. Το "Λιωμένο παγωτό" δε μου αρέσει όμως:) Μέρα καλή

Radio Marconi said...

θα μπορούσε να μείνει εκεί, στο βυθό που τόσο πολύ την γαλήνευε, για πάντα! Να πάρει μια μεγάλη ανάσα από το μαγεμένο νερό και να μεταμορφωθεί σε ...νεράϊδα!

Και επειδή κανείς εκτός των παιδιών δεν πιστεύουν στις ναεράϊδες, πάρε τη λεπτή σιλουέτα και φύγε μια ώρα νωρίτερα για διακοπές! :)

Καλημέρα, καλό μήνα και καλή εβδομάδα!!!

(Το προηγούμενο post υπέροχο και δυνατό!)

Natalia said...

λακη

και γιατι παρακαλώ ένα τοσο μεγαλο όχι, στο γλυκο "λιωμενο παγωτό"? :)

καλά, θα σας αποζημιωσω συντομα με κατι διαφορετικό...

καληνυχτα
χαρηκα που περασες


marc

θέλεις να μεινει στο βυθό, για να την ξεφορτωθεις ε? χαχαχα

ΟΚ, θα πάρω τη νεράιδα μου και θα πάω σε άλλη παραλία...

καλό μήνα και σε σενα
και καλές φωτογραφήσεις... :)

υγ ειστε πολυ ευγενης

προφήτηs said...

κι όμως σε λίγο φεύγεις για διακοπές αυτό να σκέφτεσαι...

όσο για το όνειρο, ελπίζω η εμπειρία σου στο βυθό, η εξερεύνηση του να ήταν μοναδική... όπως μαγεμένα τυλίξε το νερό το πρόσωπο της... τη στιγμή που ακούστηκε η πρώτη νότα από το πιάνου... πλησίαζαν ξημερώματα... κάπου κοντά στη θάλασσα, μόνο λίγα βήματα μακριά της...

καλησπέρα

υ.γ.: υπέροχη ανάρτηση

kARTson said...

Πάρα πολύ όμορφη εγγραφή.
Καλό απόγευμα

Natalia said...

προφήτη

πολλές φορές μια μοναδική εμπειρία μπορεί και να σε καταστρέψει...

αν είναι να την απολαύσεις όμως χαλάλι

καλημέρα
ευχαριστώ


kartson

ευχαριστώ

χαθηκαμε
θα περάσω κι εγω μια βόλτα

καλό απόγευμα